Betrayal

De Turks-Belgische theatermaker Mesut Arslan maakt zijn eigen versie van Betrayal van Harold Pinter. De klassieker over een driehoeksverhouding wordt een spel met tijd en geheugen.

Deze klassieker over een driehoeksverhouding is alleen al bijzonder omdat het verhaal tegen de tijd in verteld wordt en begint met het einde van het overspel. Hier wordt de mens niet alleen verraden door andere mensen maar ook door de tijd. Dat aspect diept Arslan verder uit in zijn versie, Betrayal. Wat is geheugen? Hoe werkt het onbewuste, terwijl de verwerkingscapaciteit van ons bewustzijn slechts een fractie is van de totale capaciteit van het brein? Hij doet een beroep op beeldend kunstenaar Lawrence Malstaf die in de installatie Nevel een ruimte in voortdurende verandering creëert voor het spel met tijd en geheugen.
Engels gesproken, geen ondertiteling
 

 

Concept, regie Mesut Arslan Tekst Harold Pinter Dramaturgie Ata Ünal Scenografie Lawrence Malstaf Spel Lotte Heijtenis, Dennis Deter, Thomas Proksch Lichtontwerp Jan Maertens Geluidontwerp Charo CalvoLicht & techniek Turan Tayar Kostuum Rike FischerFoto Valerie De Visscher


Productie OnderHetVel, Platform 0090 
Coproductie Toneelhuis, t,arsenaal mechelen, TAKT Dommelhof, wpZimmer, Istanbul Theatre Festival
 

Betrayal